تو خالقی یا شک تو آرایه ای از وهم
تو ناگریز ربٍیّ من ناگزیر عبد م
من واژه می گویم تا دلسوز من باشی
خواستم تویی بودم لن ترانی باشی
تاران و تابانی از من چه می دانی ؟
از رگ گردن نزدیک تر از جانی
تنها تو می خندی تنها تو گریانی
این وضع مخلوقات شای د پشیمانی
............................
بزرگی در فهم نمی گنجی چه بر سرت آمده ای سبو
شکستم تو می دانی بگو نمی دانم بنده ام یا عدو
............................
تو انجیل و توراتی یا قرآن اهورایی
آتشی گلستان شد ابراهیم خلیل
الهی
کشتی نوحُ گاه عصای موسی ای
تو ربّ النور تموم دنیایی
نه زاده شده ای ته میرانی
برای عاشق تو سری و سامانی
به روی پیشانی ام داغ شیدایی
تو خود دلیل همین تمنایی
........................
خطابم کن در این آشفته خانه مانده ام بی هیچ عذر و بهان ه
دست روی شانه ام میگذاری تو صاحبی در این شیدا خان ه
.....................................