سرشار صبح ها بیدار میشم
خاوه مالید میایه صدا تار بگوشم
آخه دستا تو فقد بری تار ساخته شد.
تو رباب بزنی مه شعر مینویسم

بوی عطره توئه هر جا آزی خونه
که مه پاه قدیشتم
صوت ای نقمه ها آرامش منه
قلب مه از تو و قلب تو از منه
کاری میکنی که باز دل مه بره
به هیچ کس نفروشی ببینم یکدفه
گل خوش بوه باغ بهار مه تونی
دلیله ازی دل بی قرار مه شدی
کاشکی تو همیشه به پیش مه می بودی
میپیچاندم به او موها ناز تو مه بیگودی
هر وقت که حال تو نا میزون بود
اصلن نترسی چون خمار مه شدی
با ارزشی ترین موری قمار مه شدی
هی بی قرارم ته بقل خو بری مه انگیزه میدادی

تمام انگیزی منی

مثل دیوانی بی تو

تو باشی مغزه مه آرام میگیره

انگاری که مورفین زدن به مه

کجایی نمیگی یاد تور کردم
مه نبودم شدن باز باغبون تو مردم
وارفتی خود خور کمکی جمع کن
بی مه تو خوشی وردمه دم تو

از هیچکی هیچی ندیدی
زنده گی مرم ک رمزی کشیدی
ای داستان می مانه تا فلسفه بشه
تو نفس برو بیا و زندگی منی
دم کلکین مثل هر روز صبح
گیتار زدن تور مه قربون شوم
صبح ها شرین میکنی خاوه مر تو
جز تو به هیچ کی مه وا نمیدم
خیلی شیرینی تو هرچی که فکر کنی
دل مه میترقه بیرون شی از خونه
نگی به مه که خودی کینی
یا وار داری موهاخور قیچی کنی
هواه دونفره بخاطره ما دوتا
ابرا میباره
شکر میکنم
تو باشی خدا روزا بهتری میاره
گل سر سبد مه تونی باغ لاله زاره
دست ب دست هم بازم دوباره
تر میشیم به ته باریش
هربار
زیباتر میشه با تو هر بار عشق
از بوی تن تو زنده میشه باغ
روحیه گل ها پر از تراوت تونی

هر چی از تو بگم کمه ملامت کنی
چیشمک میزنه ستاره ها شاو به ما
میگزارم بره حسودا آخه کَوشِ بجا
ساقی تو منوم،چی‌مایی بابا،
ویسکی یا وتکا،پیک جنگ میدیم
اجازه مم دست شما

تو پریشون باشی دل مه میشکنه
بعضی از اخلاقا تو مثله خود منه
لب تر کن به تو فصل خزان کنم
رگ چیه دیوانه به تو جون میدم